Ολόκληρη η ιστορία…

Αυτονόητα η προτροπή για λιντσάρισμα ενός ανθρώπου αποτελεί την πιο απεχθή έκφραση ενός αρρωστημένου πολιτικού λαϊκισμού, στο όνομα του οποίου στοιχειώδεις κανόνες νομιμότητας και δημοκρατικής λειτουργίας περιφρονούνται και καταπατώνται δημόσια. Την καταδίκασε σύσσωμος ο πολιτικός και πνευματικός κόσμος της χώρας.

Έπειτα από ποινική δίωξη που του ασκήθηκε αυτεπάγγελτα, μετά από παραγγελία του κ. προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, και κατόπιν απόφασης άρσης της βουλευτικής ασυλίας του, την οποία αποφάσισε η Βουλή των Ελλήνων, ο Καμμένος παραπέμφθηκε τελικά να δικαστεί στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, κατηγορούμενος για πρόκληση των πολιτών σε διάπραξη εγκλήματος.

Ο Καμμένος παρουσιάστηκε αμετανόητος. Κατάφερε όμως και έπεισε το Δικαστήριο ότι με τη δημόσια προτροπή του για λιντσάρισμα εκλεγμένου δημάρχου, δεν εννοούσε αυτό που όλοι καταλαβαίνουνε και καταδικάσανε, και έτσι απέκτησε και επισήμως τον τίτλο του έχοντος το ακαταλόγιστο.

Αντίθετα δεν κατάφερε να πείσει τους δικαστές του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά που έκριναν την ίδια πράξη ως ποινικώς κολάσιμη και τον καταδίκασαν.

Το Τριμελές Εφετείο Πειραιά, με τη με αριθμό 664/2019 απόφασή του, απέρριψε την έφεση του κ. Καμμένου και επικύρωσε τη με αριθμό 4916/2017 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά. Έτσι, ο κ. Καμμένος καταδικάζεται τελεσίδικα στην καταβολή χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης για τη δημόσια προτροπή του: «Λιντσάρετε τον Πάχτα. Πρέπει να μη μπορεί να κυκλοφορήσει. Εγώ μαζί σας».

Κατά την κρίση του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, «…η επίμαχη δήλωση του εναγομένου και μάλιστα με ενδυνάμωση της φωνής του με τη χρήση της περιέχουσας έντονη νοηματική βαρύτητα και συναισθηματική φόρτιση φράσης “λιντσάρετέ τον”, που συνοδευόταν από την προτροπή “πρέπει να μην μπορεί να κυκλοφορήσει”, με την παράλληλη γνωστοποίηση της εκ μέρους του ψυχικής συμπαράστασης και πολιτικής κάλυψης στις ανωτέρω ενέργειες, εκφεύγει του ορθού πολιτικού λόγου και της διάθεσης συμπαράστασης στους κατοίκους της περιοχής, που καλόπιστα ή μη, εξέφραζαν τις ανησυχίες τους και την αντίθεσή τους στις εξορυκτικές εργασίες χρυσού και πληροί την αντικειμενική υπόσταση του άρθρου 184 του ΠΚ».

«Τούτο διότι, διεγείροντας το συναίσθημα και ερεθίζοντας το θυμικό των αντιδρώντων κατοίκων, εν γνώσει του προέτρεψε όχι μόνο εκείνους προς τους οποίους απευθυνόταν, αλλά και αόριστο αριθμό ατόμων που είτε βρίσκονταν πλησίον του και γίνονταν κοινωνοί της δήλωσής του, είτε παρακολουθούσαν τη δήλωσή του μέσω των ειδησιογραφικών εκπομπών, να διαπράξουν σε βάρος του ενάγοντος κακούργημα ή πλημμέλημα. Με τον τρόπο αυτό και με δεδομένη την έντονα παράνομη και κοινωνικά απρόσφορη αυτή δήλωση, ο εναγόμενος πρόσβαλε την προσωπικότητα του ενάγοντος, καθώς τον στοχοποίησε στα μάτια αορίστου αριθμού ατόμων…. παρέχοντας τους ταυτόχρονα πολιτική, τουλάχιστον, κάλυψη, σε οποιαδήποτε έκνομη ενέργεια σε βάρος του. Η φράση “λιντσάρετέ τον” είναι σαφής και το ιστορικό και νοηματικό υπόβαθρό της γνωστό στον εναγόμενο,…. (ο οποίος) κατανοεί τη σημασία των δηλώσεων και των λέξεων που χρησιμοποιεί και επιβάλλουν την αυτοσυγκράτησή του και την αποφυγή παράσυρσής του σε ποινικά κολάσιμες και ηθικά απαξιωτικές φράσεις, ακόμα και για να ικανοποιήσει πολιτικά τους συνομιλητές ή ακροατές του…».